نویسنده کتابهای عزرا و نحمیا کیست؟

كتاب های عزرا و نحمیا بهترتیب پانزدهمین و شانزدهمین کتاب از سلسله کتابهای تشکیل دهندۀ كتاب مقدس می باشندو بر اساس تقسیم بندی یهودی كه با نسخه عبری منطبق می باشد از بخش مكتوبات عهد قدیممحسوب می شود. در دست نوشته های اولیه عبری به عنوان كتابی واحد در نظر گرفته می شوند[1] و در تلمود نیزاین دو كتاب را یكی به حساب آورده اند.[2] قدیمی ترین دستنوشته های "سپتواجینت" (ترجمه یونان عهد عتیق)، نیز در كتابی واحد به بحثدر مورد كتابهای عزرا و نحمیا پرداخته اند. اریجن (185 – 253 م) اولین نویسنده ای بودكه بین این دو كتاب تفاوت قایل شده و آنان را عزرا (1) و عزرا (2) نامیده است. در ترجمۀلاتین ولگیت (405 – 390 ق . م) جروم كتاب نحمیا را دومین كتاب اسدرا (عزرا) نامید.ترجمه انگلیسی «Wycliffe»(1382م) و «Coverdale» (1535م) عزرا را «اول اسدرا» و نحمیا را «دوماسدرا» نامیده اند. در دست نوشته های عبری اولین جدایی مشابه با آن در سال 1448 میلادیپدیدار گشت.[3]

دانشمندانسنتگرا، نویسنده كتاب اول را عزرا و دوم را نحمیا می دانند و شواهدی بر این سخن ارایهمی كنند اما نقادان این رای را هرگز قبول ندارند. نقادان، شواهد متعددی بر ادعای خویشارائه کرده اند. آنان می گویند نویسنده كتاب، تاریخ ورود عزرا و نحمیا را جا به جاكرده است و این اشتباه بزرگی است. علاوه بر این در این كتاب به ماجراهایی اشاره شدهكه مدت ها بعد رخ داده اند. به نظر می رسد علت نام گذاری كتاب اول به "عزرا"این باشد كه داستان وی در این كتاب آمده است و دلیل نام گذاری کتاب دوم به "نحمیا"نیز آن است که در این کتاب، داستان خدمات وی به عنوان نماینده پادشاه فارس برای رسیدگیبه اوضاع سرزمین یهودا و بازسازی اورشلیم آورده شده است.